Van lichte zeden

Als een morgenster
Zo schitterend geweven
In haar nachtkasteel
Haar rode paradijs
De warmte van haar hart
Doet mij beseffen
Er is een God
En zij is het bewijs

Als een koningin
Haar troon van lichte zeden
Haar lichaam naakt
Zo vleselijk bemint
Door lust gehaat
Door jaloezie verstoten
Zo lieflijk schoon
Men noemt haar satanskind

De man uit mijn dromen

Ik zie jou
In de verte
In gedachten
In de mist

Ik hoor jou
Stille klanken
Zachte tonen
Alsof ik wist

Alsof ik altijd
Heb geweten
Dat jij bent
Dat jij bestaat

Mijn liefste
Niet nu maar eeuwig
Jij die niet opgeeft
Jij die nooit gaat

Ik wil je kennen
Jouw warme fluister
Jouw zachte lichaam
Mijn mooiste nacht

Het lot geduldig
Het neemt de tijd
En ik, in stilte
Ik droom en wacht

4 Mei

Haar ziel heeft pijn, haar lichaam koud
Een muur is om haar hart gebouwd
Niemand die ze nog vertrouwd
Ze heeft teveel geleden

Ze kent de angst en voelt de haat
Ze weet niet wat er komen gaat
Gevangen tussen prikkeldraad
Ze heeft te lang gestreden

Het bloeden op haar lichaam - rood
Haar vrienden weg, familie dood
Ze weet waarom want zij is Jood
En zo is ze geboren

Ze kan niet meer, ze is te moe
Ze wil wel maar ze weet niet hoe
Kon ze maar naar mama toe
Maar mama heeft verloren

________

En wij, nu zestig jaar na tijd
Weten niets van oorlogstijd
Herdenken niet, en raken kwijt
Waar ooit voor is gestreden

Maar als het ons nu niet meer raakt
Ons niet meer aan het denken maakt
Is dat niet wat juist ruimte maakt
Herhaling voor ’t verleden?

De Koude Kille Regen

Treurig hangt de wilg over het water
Grenzend aan het koude natte land
De tijd staat stil, mijn dromen zijn voor later
Gevoelens snappen niets van het verstand

De stilte word doorbroken door de donder
Bliksem is het enige aan licht
Ik denk en wacht, en hoop soms op een wonder
De hemel huilt en toont mij haar gezicht

Toch is het juist de koude kille regen
Die zonder zorgen, zonder angst of spijt
De wereld schoonspoelt, plaats maakt voor nieuw leven
Plaats maakt voor een hele nieuwe tijd

Het Land van Oneindig

Op zoek naar mijn God
In het land van oneindig
Verdwaald in zijn wegen
Verward door de nacht

Op zoek naar het lot
Stil en soms eenzaam
Te moe en te kwetsbaar
Beperkt in mijn kracht

Op zoek naar mijn dromen
Mijn passie, mijn pijn
Vertrouwen, verlangen
Mijn ik om te zijn

Mijn God, geef mij liefde
Laat me vrij, laat me gaan
Maar fluister soms zachtjes
In stilte mijn naam

Wonderland

Als een laatste schittering van mijn gedachten
Zweef ik door het leven
Op zoek naar mijn herinnering
Mijn diepste verlangen
Mijn meest intense pijn

Naar beneden vallend, als uit een droom
Door het zwart van mijn gedachten
Daal ik naar het hier en nu
Terug in mijn lichaam
Terug in mijn zijn

En terwijl mijn lichaam mij weer toelaat
Blijf ik zweven in het duister
In de droom des dromen
Bewuster en intenser dan ooit
Ga ik hier in mee

Uit liefde tussen licht en duister
Is verbeeldingskracht geboren
Terwijl ik Wonderland verlaat
Neem ik haar in mijn gedachten mee
Men noemt haar Alice D.

Heb mij niet lief

Ik zoek doeken om mijn bloed te stelpen
Iemand om mij er bovenop te helpen
Medicijnen om mijn pijn te stillen
Maar niets veranderd zoals ik het zou willen

Alle klanken zijn veranderd in een stilte
De warmte is vervangen door de kilte
Niet wetend wie ik ben en waar we zijn
Ik voel alleen het bloeden van mijn pijn

Heb mij niet lief; ik zit vol met open wonden
Liefde heb ik jou ook nooit gezonden
Laat me in alle stilte verder leven
Ga weg, ik heb je immers niets te geven

Maar eigenlijk wil ik dat je bij me blijft
Jouw gedachten op mijn lichaam schrijft
Dat je ondanks al mijn wonden en mijn pijn
Niets liever doet dan bij mij zijn

Een Engel in de Nacht

Als een engeltje
Zorgeloos op mijn schouder
Geen witte vleugeltjes
En misschien ook wel wat ouder
Maar wat geeft het
Zolang ze mij maar kust
In alle stille klanken van mijn rust

Als een engeltje
Of ze speciaal zo is gemaakt
Niet meer maagdelijk
Niet puur en niet volmaakt
Maar wat geeft het
Zolang ze naar mij kijkt
Terwijl mijn ziel intens in haar bezwijkt

Als een engeltje
Stralend in de nacht
Niet lief en niet geduldig
Niet vredig en niet zacht
Maar wat geeft het
Haar passie maakt mij vrij
Als een duivel van verlangen aan mijn zij

Als een duiveltje
Verlangend naar het vuur
De passie in haar dromen
Zo vaak van korte duur
Maar wat geeft het
Ze is zo lief en zacht
Soms lijkt ze net een engel in de nacht